Eerst beginnen bij gisteravond.. Bij het hotel heeft Yolentha eerst gezwommen op t dak van het hotel terwijl André zich een lekker ligbed heeft opgezocht en t verhaal van de dag is gaan typen. Alle eer is dus aan hem voor het verhaal. Daarna gegeten en naar de hotelkamer. Beiden volledig uitgeput vallen we op bed. André besluit er een lekker biertje bij te pakken. Eenmaal in bed komen we beide tot de conclusie dat de mobieltjes elders liggen en die wel nodig hebben voor de wekker. Uiteindelijk wint André en zegt Yolentha haar mobiel zo te pakken. Dan hoort ze een klap en een hoop gevloek. André zet zijn biertje rechtop klimt uit bed.. Plof! Nog een keer. Volledig over de zeik omdat ie t bier moet opruimen begint André schoon te maken. Ondertussen vult de kamer zich met een bierlucht waar menig eerste vergadering van de AA bij verbleekt. De frustratie loopt bij André nog meer op wanneer Yolentha hem vraagt haar mobiel te pakken, nu hij toch staat. Onnodig te vermelden dat Yolentha inmiddels bijna uit bed valt van het lachen. Volledig high van alle dampen vallen we uiteindelijk in slaap. 7:00 uur wakker voor dag 7 en zo zit er al weer 1/3 van onze reis op. Niet verder over nadenken maar de bus in voor de volgende 250 km. Niet te geloven dat we dan alweer 1000 km hebben gereden over, laten we het netjes zeggen, niet bepaald de ons allen bekende A1. Het grootste deel met de bus zit er dus op. Snel Jaipur uit en op weg naar Agra. Yolentha weer helemaal blij (en misschien wel het echte hoogtepunt) Agra met de Taj Mahal. Onderweg weer veel van hetzelfde als het om de dorpen gaat waar door we rijden. Tot dat onze gids wakker wordt en met een niet op de "kaart" staande extra excursie komt. Een artificial natuur reservaat. Dit is aangelegd door de Maharadja van de Taj Mahal. Daar had gelukkig de hele groep wel oren na. Dus klimt onze gids snel in de telefoon. Oja dat is ook weer zo iets, nergens stromend drinkwater en bijna nergens een riool maar een dropout in onze gsm verbinding hebben we niet kunnen signaleren. (nou ja André dan) heel bizar. Eenmaal bij het park aan gekomen allemaal opnieuw in een riksja en gaan. Het eerste wat ons opviel was de serene rust. We hebben de eerste minuten zelfs niets gezegd tegen elkaar en daarna zelfs eerst gefluisterd. Maar wat mooi en wat een vogels, in dit park overwinterd een groot deel van de vogels uit dit deel van de wereld en dan is het nu nog geen eens winter. Vanuit deze rust terug naar de werkelijkheid onze bus (met airco, nooit gedacht dat we daar zo gek op konden zijn). Van hier nog een klein stukje naar Fatepur Sikrit de ghosttown van India. Ook monument op de werelderfgoedlijst en is van dezelfde Maharadja. (de man heeft er destijds aardig wat roepia's tegen aangegooid) deze stad in tussen de dorpen Fatepur en Sikrit is een belevenis op zich wat een weelde hebben deze mensen zich destijds veroorloofd rond om hen heen. Als voorbeeld, op het grote binnenplein staat een groot kruis met vakken(alles in marmer) als speelveld en de pionnen waren meisjes in verschillend gekleurde kleding die de koning en zijn gevolg vanaf een verhoogd tableau kon laten verzetten. Ook valt de strikte scheiding van mannen en vrouwen op door hoge muren en kleine poorten. Binnen de muren van het vrouwenwerk alleen maar vrouwen zelfs de markt werd dan ook naar de vrouwen toe gebracht binnen deze muren. Dit levert dus een enorme vrijheid beperking van de vrouwen op. (mmmmmmmm..... note van André). Daarna door naar een tweede complex waar een wijsman van de maharadja in een volledig marmeren tombe ligt opgebaard, dit is een klein voor proefje van wat wij morgen te zien gaan krijgen de Taj Mahal. Een onderzoekende blik van André naar Yolentha bevestigde zijn vermoeden de wangen werden al weer wat roder. Vanwaar uit naar de bus en naar het hotel. Snel nog even naar de Pizzahut (ja ja Yolentha trok de kerrie en currie even niet meer) en dan naar bed. Voor morgen moeten we er erg vroeg uit. Crimineel voor een vakantie kermt André. Let wel om 5:30 loopt de wekker af. Wij gaan slapen
Namasté. Yolentha & André
Vanochtend vroeg uit bed omdat we vandaag een vol maar leuk programma hebben. We hebben er weer zin in! Nadat Yolentha de eerste avond is lek geprikt op het vliegveld begint ons ochtendritueel met de gebruikelijke hoeveelheid deet. (lees hier geen dieet) want ook vandaag is het ontbijt weer een gevecht van beperking, wat een keus. Na het ontbijt de bus in en gluren maar in Jaipur. Dit is de hoofdstad van Rajasthan wat weer uit 32 districten bestaat. Aan het hoofd van de stad staat, dan wel alleen nog maar seremonieel, een echte maha- radja. ( maha = groot, radja = koning) Als eerste gaan we het Amber fort. Dit moet voor Yolentha het hoogte punt van de dag worden. And so be it. Toen het fort in het zicht kwam begon de bus nog meer te stuiteren. Verbaast kijkt André naar rechts en ziet Yolentha stuiteren op de bank "heb jij al die olifanten gezien" deze kreet verklaart veel. Dat moest en nu blijkt zal het hoogte punt worden voor Yolentha voor vandaag. Binnen 15 minuten zaten we dus op een olifant omhoog naar het Amber fort. Hoe André op die olifant kwam kan hij zich niet herinneren. Alleen dat er telkens aan zijn arm getrokken werd met de opmerking "kom nou, hierheen". Wel over de olifanten rit lopen vandaag onze meningen wel uiteen. André had er na 250 meter wel 1000 roepie voor over om in de brandende hitte naar boven te mogen lopen. Er is geen bot in zijn lijf die niet zeer doet. Dit in tegenstelling tot zijn buurvrouw in het veel te kleine metalen kratje boven op de olifant. Yolentha gaat zelfs een vraaggesprek aan met onze olifanten bestuurder en kwam zo van alles te weten van die waggelende vleesberg. Gelukkig is het Amber fort meer dan de zelf kastijdende rit er naar toe waard. Het geeft ons een mooi beeld hoe in de jaren 1700 in deze regio de leidende klasse heeft geleefd. Op de weg naar "Pink Town" het meer oranje dan roze centrum van Jaipur komen we langs het kasteel van de wind. Dit ligt aan een drukke winkelstraat en heeft een piramide vorm. Het bestaat uit allemaal kleine kamertjes met uit marmer gemaakt gaas. Helemaal boven in zit de koningin en dan in rang naar beneden. Zo konden de dames een glimp van het dagelijkse leven opvangen zonder dat zij gezien kunnen worden. Onderweg naar het paleis in de stad ook nog even gestopt bij het waterpaleis. Dit is het zomerpaleis van de koning, op het water is het namelijk goed vertoeven bij een buitentemperatuur van zo'n 50 graden Celsius. Op de vraag van Yolentha aan de gids wat doet dan de rest van de mensen met die temperatuur zei hij "they pray: O God help me with this temperature". In het stadspaleis hebben we enkele dinastieen gezien vas heersers over Jaipur. Het ging van klederdrachten naar woonverblijven tot de meest gruwelijke wapens aan toe. Ook ontbraken de nodige foto's met het Engelse koningshuis niet. Het begon tijdens de historische wandeling menigeen op te vallen dat Yolentha wel erg veel interesse toonde voor de ventilatoren. Het ging zover dat zelfs de gids het in zijn verhaal met een glimlach op nam. In de trent van bla, bla, bla........... and for you lady a fan from Philadelphia. Deze museum ronde werd aansluitend opgevolgd door een wandeling door een lokaal winkelcentrum. Deze wandeling viel aanvangkelijk erg in de smaak bij André. Het is helaas met geen pen (toetsenbord) te beschrijven wat je daar allemaal ziet. Geen van de mensen die wij in Nederland kennen zou daar ook maar een eurocent hebben uitgegeven. Hierbij toch een kleine poging. Alleen al de combi van winkels een kruiden winkeltje naast een winkel met scootermotorblokken, een eetkraampje naast een winkel waar stoffen worden gekookt om te verven en ga zo maar door. Wat echter ook André zijn enthousiasme remde waren de geuren en geloof ons het waren NIET de kruiden. Af en toe passeerden we een (niet voor niets) leeg staand steegje. De lucht die daar vandaan kwam was die van wel 100 jaar tegen de muur aan zeiken. Over de nek gingen we van die lucht die zich gaande weg vermengt met die van kruiden en lokale baksels. Eindelijk, maar nu met wat slappe benen, weer terug naar de bus "airco frisselucht" safed by the bell. Op de terugweg naar het hotel komen we nog langs een erg bonte maar toch ook mooi start opstelling van een processie. Deze processietocht is ter ere van de geboortedag van Lord Krishna. Eindelijk het hotel in zicht, het einde van een drukke, erg drukke maar ook indrukwekkende dag.
Namasté, Yolentha & André
P.S.
Met de telefoons is ook iets raars. Allebei hebben we KPN maar de telefoon van Yolentha is morsdood en André kan gewoon sms'en! Er is nog een man met een Samsung en ook hij heeft geen bereik. Volgens André ligt het dus aan Samsung. Hierbij dus een note aan allen het ligt dus niet aan Yolentha dat sms berichten niet worden beantwoord. Oja het wifi netwerk laat ons ook in de steek helaas.
Na het wakker worden op een keihard bed, mede door rond galmende gebeden, naar de ontbijtzaal. We komen tot de conclusie dat het nog niet zo lekker gaat met Yolentha en André overlegt met de reisleiding of we langer op de kamer kunnen blijven. Met André gaat het inmiddels weer goed. We laten dus helaas de stads rondwandeling aan onze neus voorbij gaan. Maar omdat we toch behoorlijk door onze roepies heen zijn moesten we toch pinnen. Weer even overleggen met Wikkie (onze reisleider). Hij zou voor André wel even een motor met bestuurder regelen hetgeen dan ook in een wip geregeld was. Deze rit naar een ATM aan de andere zijde van de stad wordt het meest indrukwekkende reisonderdeel tot nu toe. Stel je voor de drukte van de Kalverstraat op Koninginnedag maar dan slechts 10 meter breed. Midden in deze mensenmassa lopen dan ook nog koeien, ezels en geiten rond. De koeien geheel zelfstandig en naar eigen inzicht, dus zonder begeleiding. Dat betekend dat de motor bestuurder regelmatig aan de noodrem moet trekken. De koeien zijn ook opvallend genoeg het enige dat we in deze gekkenrit (weliswaar met de hand) hebben aangeraakt, al was het maar om ruimte te maken of niet om te vallen. Wonderbaarlijk. De ezels zijn taxi's en nu in André's ogen een beter alternatief voor wat betreft de snelheid in zo'n drukke massa. De geiten zijn meestal netjes aangelijnd en behoren bij een eigenaar wat niet betekend dat ze in die drukte netjes achter elkaar lopen. Is er eindelijk een klein gaatje in de mensenmassa staan we vast tussen tientallen geiten die dat gaatje ook hadden gezien. Dit leverde natuurlijk weer een hevig roepende en claxonnerende bestuurder op. Al met al een geweldige ervaring die André niet had willen missen. Al was de reden hiervoor een vervelende. Na de verlengde hotelkamer de bus in voor weer een rit van 6 uur of meer. Het is niet de afstand alleen die deze reistijd bepaalt. Ook de staat van de wegen zelf is soms erger dan een emmentaler kaas, er zitten gaten in de weg waar volgens ons de gehele bus in past. Daarnaast is het ons in 5 dagen ook nog niet gelukt enige regelgeving te ontdekken. Deze busrit heeft inderdaad 6 uur geduurd en in die uren hebben we wel 145 km gereden. Als we Jaipur binnen rijden valt ons op dat het hier wat "schoner" is dan in de eerdere steden. Dat schoner is wel een relatief begrip maar dat zullen de foto's van morgen wel duidelijk maken. Wat wel schoner is, is het hotel. Wat een mooi hotel, dikke tapijten en een mooi zwembad op het dak van het hotel. Gelukkig zijn we hier twee dagen. Even niet trekken met de koffers. Al hoeven wij niets meer te doen dan de koffers open en dicht te doen want de koffers worden elke keer gehaald en gebracht. Vandaag sluiten we af met een diner buffet en vroeg naar bed voor de lange dag van morgen. Dan gaat onze wekker alweer om 7 uur.
Groetjes Yolentha en André.
De dag begon goed. Vroeg uit de veren en naar de ontbijtzaal. Daar heerlijk ontbeten. Bij alle hotels is er yoghurt, cornflakes en melk te vinden maar wij slaan voor de zekerheid dit altijd over. Gelukkig is er ook altijd toast met suiker en een soort van jam/gelei. Daarna vertrekken we Mandawa in. Op naar de Havelli's. Dit zijn muurschilderingen die rond 1700 gemaakt zijn op huizen van de locale welgestelde bewoners. Door middel van deze muurschilderingen kom men aangeven hoe rijk zij waren. Al deze tekeningen hadden een thema. Met name tchnologische vooruitgangen werden veel geschilderd. Zo werd er al een trein geschilderd voordat die er überhaupt reed in India. Op deze manier kon men aantonen aan andere bewoners hoe goed het met hen ging. We hebben drie van die Havelli's bezocht. Na de tweede spraken we eens tegen elkaar uit dat de hitte toch wel erg toenam en dat de lichamelijke fitheid wat afnam. Vervolgens gingen we een tempel bezoeken die ook deze muurschilderingen had. Nadat we de buitenkant hadden gezien besloten wij de binnenkant wel even te geloven en snel even een plekje in de schaduw te zoeken. Zodra André voor pampus lag vroeg menige local of t te warm was. Yolentha sprak een keer voorzichtig uit het gevoel te hebben te moeten overgeven en nog geen paar minuten later gebeurde dat ook en stond ze in een greppel op straat. Het tempel bezoek was inmiddels afgelopen en toen een man zag hoe wij eraan toe waren werden we van straat gehaald en mochten bij hem in de winkel in de airco schuilen. Erg aardig maar natuurlijk ook eigen belang want de verkooppraatjes kwamen al snel. Kon ons gestolen worden want wij kwamen heerlijk bij.
Daarna gingen we naar de bus en waar we dachten dat het beter zou gaan ging t eigenlijk slechter en slechter met Yolentha. De bus stoppen en weer spugen langs de weg. Ook de bekende Delhi belly had inmiddels zijn intrede gedaan. En voor wie André goed kent die weet wat t met hem doet als hij een ander ziet spugen.. Hij werd lijkbleek en voelde zich ook niet fit. En alsof dit nog niet erg genoeg was moesten we ook nog 250 km reizen over de inmiddels beruchte wegen. Yolentha ging achterin de bus liggen maar moest zich goed vasthouden omdat ze soms volledig contact verloor met de bank. Eindelijk in het hotel in Pushkar zijn wij snel naar onze kamer gegaan. Koud op onze kamer besloot ook André het eten op de verkeerde manier eruit te gooien en kreeg ook een Delhi belly.
Leuk joh dat reizen! Doen we nog een keer! ;) Daar zaten we dan op een keihard bed met de remmers, ors en paracetamol. Wat een wereldburgers! Waar t nou van komt? Het zal een combi zijn van warm weer en misschien toch iets verkeerds gegeten. Wij zijn in ieder geval niet meer meegegaan uiteten en beiden met een half plakje Hollandse ontbijtkoek het bed ingekropen. Hopelijk morgen fris weer op en meer van Pushkar zien!
Groetjes uit India,
André en Yolentha
We kunnen zeggen dat we Delhi hebben gezien maar vandaag hebben we India gezien. We hebben Delhi achter ons gelaten en zijn op weg gegaan naar Mandawa. Dit alles met het busje via de snelweg en binnenlandse wegen. Allereerst de wegen.. Wat slecht, wat slecht. Van enorme kraters en breuken tot torenhoge drempels waarvan je maag spontaan je keel in schiet! Vervolgens rijden er op de snelweg ineens auto,'s tegen het verkeer. Al snel blijkt waarom.. File! Mensen rijden terug,tegen het verkeer in, en rijden dan door een gat in de weg naar de weg ernaast. De file duurt lang en ook dan gaan de mensen voor die het snelst zijn en het hardst kunnen claxonneren. De file blijkt te komen doordat een deel van de weg wel 20 cm onder water staat en de rijbanen moeten samenvoegen. Al met al zorgt dit voor heel wat oponthoud. Dan ineens gaat t hele verkeer op de rem omdat er een kudde koeien op de snelweg loopt. Alles en iedereen gaat er omheen. Door al dit soort dingen komt t dat er op z'n snelst eigenlijk nooit harder gereden kan worden dan 50 km per uur. Zo duurde onze reis van zo'n 250 km 10 uur. Gelukkig is er veel te zien onderweg! Het is te merken dat we de Grote stad hebben verlaten en dat we door kleine dorpjes rijden! Eigenlijk is het overal vies. Nog meer dan in Delhi.
Onderweg nog veel meer koeien, overvolle auto's en hele slechte wegen! En hoe dichter de in de buurt van Pushkar komen hoe meer kamelen we ook zien! Pushkar staat bekend om de jaarlijkse kamelenrace. De beesten zelf zien we nu vooral voor karren lopen om spullen te vervoeren. In de kleine dorpjes wonen mensen in armoede. Er zijn kinderen die bedelen en er zijn kinderen die zwaaien en wanneer je terug zwaait beginnen de kinderen te lachen en stralen. Zij vinden ons blanken net zo bijzonder als wij hen.
Dan in the middle of nowhere duikt ineens ons resort op! Ja jullie lezen het goed! 1 nacht een resort. Erg luxe! We worden ontvangen met muziek, een (vies ;) ) drankje en een koud doekje. Onze kamer is groot en is een soort huisje. Met dubbele openslaande deuren, mooie plafond schilderingen en een hele grote douche met dikke douchekop waar goed water uit komt. We hebben in het restaurant heerlijk gegeten. De Indiaanse keuken bevalt ons meer dan prima. Doordat we pas zo laat aankwamen door alle oponthoud is de avondwandeling niet doorgegaan. Het was namelijk al donker en dan is het moeilijk om muurschilderingen te zien. Daar beginnen we dus morgenochtend mee!
Groetjes André en Yolentha
Vanacht hebben we goed geslapen. Na een douche en ontbijt gingen we half 10 op pad. Delhi en India bij daglicht... Wat een gewaarwording. Het verkeer is een chaos voetgangers, tuktuk's, riksja's, bussen en auto's bewegen zich allemaal door elkaar. We hebben 'red fort' bekeken en zijn vanuit daar doorgereden naar Jama Masjid. Een hele grote openlucht moskee volledig gebouwd van marmer. Nadat de schoenen uitwaren en Yolentha een mooie jurk aankreeg mochten we naar binnen. Mooi om te zien. Eenmaal buiten zijn we allemaal in riksja's gestapt en werden we door een man oud Delhi doorgefietst! Dat is net of je in een film zit! Hele kleine steegjes, de bedrading boven je hoofd en allemaal mensen en winkeltjes! Echt fantastisch. Er zijn geen regels, het past allemaal net maar geen ongeluk gezien! Zo wordt er aan een put gewerkt en terwijl er een man met zn hoofd uit die put kijkt fietsen wij er rakelings langs. De soorten winkels lagen allemaal bij elkaar. Winkels voor bruiloften, groentewinkels enz. En nu moet je in oud Delhi bij winkels niet denken aan winkels zoals wij die kennen maar aan winkeltjes van 2 bij 4 meter en houten karren. Wat indrukwekkend. Toen we bijna bij de bus waren de eerste regenbui mee gemaakt. Kort, warm hevig!
Toen naar Raj Ghat. Dit is een monument voor Mahatma Gandhi op de plek waar hij is gecremeerd. Een zwart vlak van marmer waar altijd een vlam bij brand. Ook hier moesten de schoenen uit. Op de parkeerplaats nog een echte fakir gezien met slang en fluit!
Daarna was het de bedoeling dat we naar de 'India gate' gingen maar hier mochten we alleen langsrijden, het was afgesloten. Momenteel is het wat onrustig in Delhi met veel demonstraties en dat was op dat moment daar ook.
Daarna langs twee imposante gebouwen gereden, de presidentiele woning en een regeringsgebouw.
Vanuit daar kwamen we in een bizarre situatie. Onze dollars moesten geruild worden voor roepies. Onze gids wist daar wel een 'bank' voor. Met hem mee naar een achteraf gebouw. Vier trappen op en ineens stonden we in de 'bank'. De gids ging eerst kijken of de bank 'open' was en heeft waarschijnlijk een leuk zakzentje gekregen. Gelijk de dollars ingeruild en vanaf nu gewoon naar de ATM!
Daarna zijn we gaan eten in een tentje op advies van de gids. Van buiten nooit geraden maar zag er van binnen mooi uit. Het eten was heerlijk, een goed begin!
We hebben toen gekeken hoe kasjmer kleden worden geknoopt. Een lang klusje alleen door mensen handen!
Op weg naar de Qutab Minar! De langste, smalste, stenen minaret in de wereld. Alle stenen heel mooi bewerkt. Jammer alleen dat de vliegtuigen kort over kwamen waardoor het leek of ze zo de minaret ingingen.
Vandaag ook de eerste wilde dieren gezien. Eekhoorns ( ly ze zijn hier minder lelijk dan in de USA) en apen! Als laatste stond de Lotus tempel op het programma. Op het moment dat wij aankwamen stond de zon er al wat lager achter! Super mooi! We hebben er eerst (blootvoets) omheen gelopen. En zijn daarna naar binnen gegaan. Wat sereen. Mensen met alle religies mogen hier bidden tot hun god. Het is een onafhankelijke tempel en binnen vind je dan ook geen enkele geloofsrelikwieen.
Daarna weer richting het hotel. Even bijkomen en zo er zelf nog even op uit en een (betrouwbaar) eetdingetje zoeken.
India heeft er trouwens wel een bezienswaardigheid bij.. Yolentha.. Lang, blank en blond kennen ze hier ABSOLUUT niet.. Yolentha wordt door iedereen aangekeken en menig 1 verdraaid de nek. Er wordt gezwaaid, foto's gemaakt en gelachen. Met de foto' 3 keer meegedaan.. Tenslotte ook leuk voor eigen archief! Nu nog grappig maar wel een potentieel irritatiefactortje ;-)
Tot later!
Vanochtend vroeg uit de veren omdat het eindelijk zover was! Vandaag de grote reis maken richting India! Op Schiphol verloopt alles voorspoedig en na een koffie en een cola lopen we richting de gate. In een lange rij aansluiten voor tassen controle. Uiteraard (inmiddels traditie) wordt Yolentha uit de rij gehaald om gefouilleerd te worden. Zonder gekkigheden stappen we in het vliegtuig die niet vol is. Zo hadden wij de luxe dat we 3 stoelen hadden. Andre kon hierdoor languit gaan liggen omdat de derde stoel niks voor zich had. Al snel werd ontdekt dat we een persoonlijk entertainment systeem hadden waarbij de keuze reuze was. Eenmaal in de lucht, volledig geinstalleerd zijn we begonnen met de film "Rio". Zo was de vlucht met goede catering prima vol te houden!
In de lucht de eerste meevallers... Het tijdsverschil is maar 3 en half uur (later dan in Nederland) en de vlucht zou iets meer dan 7 uur duren. Uiteindelijk 7 en half uur later stonden de vliegtuigwielen op de grond! Het grappige was dat, terwijl we met KLM vlogen, we praktisch de enige blanken en Nederlands sprekenden waren. Bij het van boord gaan spraken verschillende bemaningsleden ons aan wat betreft de temperatuur, met de woorden, SUCCES! Half 11 's avonds, locale tijd, was het nog 31 graden!
Na de douane en de koffers was ook de gids snel gevonden. Even wachten op de bus en op naar het hotel. Hoewel het donker is al wel eerste indrukken. Een land van uitersten. Je bent rijk of arm, je huis is mooi of kapot. Tot nu toe nog geen 'middenmoot' gezien.
Ook mensen die langs de kant van de weg slapen. En verkeersregels hebben we ook nog niet kunnen ontdekken.
Ons hotel daarentegen is mooi. Ziet er zeer verzorgd uit. Prima bedjes om in te slapen!
En hadden we het al gehad over de warmte en luchtvochtigheid? Laten we het er voor nu op houden dat we het koude kikkerlandje hebben verlaten!
Ow en het eerste hotel dus wifi! Ook even fijn!
Tot later!
Groetjes Andre en Yolentha
