Vandaag naar Kathmandu de hoofdstad van Nepal. Tijdens het opstaan realiseren we ons dat de vakantie er bijna op zit. De laatste dagen Nepal zijn aangebroken. Dan nog twee dagen New Delhi en dan alweer in de plane naar Amsterdam. We hebben ondertussen het gevoel al wel maanden weg te zijn geweest. Vanmorgen weer de auto in voor onze laatste rit in deze vakantie van 210 km waar we zo'n 6 à 7 uur over gaan doen. We starten vol energie en na de eerste 80 km. wordt het langzaam stil in de bus. Een ieder kijk rond slaapt leest of luistert muziek. Ondanks dat blijft de sfeer wel goed. Er wordt af en toe gelachen en geluisterd maar toch wordt het stiller. Achteraf blijkt dat we met zijn allen best wel wat bus moe zijn geworden.  Daarnaast is 50 % van de rit een herhaling er zijn hier namelijk niet zoveel mogelijkheden qua wegennet. Onderweg even wat gegeten en gedronken. Yolentha besteld onderweg een springrol bij ons bekend als loempia. Deze komt echter uit de magnetron en die laat dus niet veel over van de krokante korst. Nou dat alleen maar even een deel van het interieur opeten. Dit na ook al een niet te best ontbijt, wordt spannend. Ondertussen worden de wegen slechter en gaan we als maar hoger. De gids legt uit dat Kathmandu op 1250 meter hoogte ligt. Ook wordt de omgeving weer viezer meer in de trend als dat we van India gewend waren ook daar had de gids al voor gewaarschuwd. Iemand in de bus zegt "zelfs de bomen worden grijs" en idd het groen langs de weg is zo groen niet meer. Uiteindelijk passeren we de laatste pas en zien we Kathmandu Valley voor ons met Kathmandu uiteraard. We beginnen aan het begin van de middag meteen met de bezienswaardigheden. En als eerste gaan de naar de monkey tempel zo genoemd door toeristen omdat er zoveel koeien lopen natuurlijk.  De werkelijke naam is Swayamblu nath. Een erg oude stupa  (boeddhisme)  met een gouden dak waarop de alziende ogen van boeddha natuurlijk niet ontbreken. Mochten jullie op de foto's van Yolentha niet een stoepa tegen komen die aan deze beschrijving voldoet. Dan verbaast ons (de rest van de groep) niet. Genieten jullie dan maar van de 1001 foto 's van Yolentha haar apen. Ze wringt zich letterlijk in alle bochten en roept onbeschaamd ga eens aan de kant, je staat in de weg, enz, enz. Als alles op de gevoelige plaat vast ligt gaan we verder. Het volgende op de inmiddels erg kort geworden  lijst is Durban square in het centrum van Kathmandu. We zijn ondertussen weer overgestapt op de airco in de bus. De laatste dagen hadden we liever het raampje open. Maar de vieze luchten nemen weer hand over hand toe.  Durban square is echt een verhaal apart. Voluit heet het Hanuman dhoka durbar square. Ongelofelijk wat daar aan historisch erfgoed nog staat het is echt teveel om op te noemen en veel is meer dan 500 jaar oud. (daar kunnen ze in Almelo nog wat van leren) helaas is niet alles toegankelijk en sommige tempels zijn zelfs nu nog actueel en operationeel.  Een zaak is erg opmerkelijk en daarom zeker het vermelden waard. In een van de tempel complexen woont een levende GODIN. Het is een meisje van op dit moment 5,5 jaar oud. Het is er een drukte van jewelste omdat iedereen wacht op het moment dat het haar behaagd haar gezicht aan de menigte te laten zien. Dat geluk hadden wij niet. Zij blijft GODIN tot het moment van haar eerste maandelijkse cyclus. Dan is ze opslag weer een normaal meisje dat met haar ouders gewoon weer naar huis gaat. Ze wordt dan weer vervangen door een ander meisje die uit een groep wordt geselecteerd op een perfect uiterlijk. Haar ouders mogen mee maar worden dienders van haar. Vandaar naar ons " nieuwe" hotel inchecken en even uitrusten. Later gaan we met zijn vieren nog even wat eten in het shopingcentrum even verder op. Dan naar bed en ons klaarmaken voor de dag van morgen het bezoek aan Kathmandu Valley. Namasté Yolentha en André