Vandaag Katmandu Valley op het programma. We beginnen 's morgens bij de grootste Stoepa in de wereld. Deze Stoepa de Boudhanath is tevens de belangrijkste ter wereld voor de boeddhisten. En toen we er waren konden we dat per direct bevestigen, groot is hij! We lopen er ( zoals dat hoort) met de klok mee omheen tussen allerlei gelovigen en monniken. Een echte boeddhist moet in zijn leven deze tempel gezien hebben om een trede dichter bij het Nirvana te komen (boeken thiemo ;) ). We mogen als ongelovigen tot op de eerste ring komen. Dan worden de alziende ogen van boeddha nog indrukwekkender. Rond deze Stoepa liggen ook nog een paar kloosters, we gaan er twee van binnen bekijken. Bij de ingang van elk klooster is een kamertje met een meer dan mens grote wensmolen. Ook die twee kansen laten we niet aan ons voorbij gaan. Al met al een indrukwekkend bezoek. Snel door in ons drukke programma. Naar een grote hindoe tempel met voor Hindoes een even belangrijke plek in Nepal als Varanasi is voor de Hindoes in India. De naam is ons even ontschoten en houden de geïnteresseerden te goed. In dit tempel complex, wat nog volop in gebruik is, kunnen en mogen we niet het centrale deel in. Wel mogen we naar de andere kant van de rivier (die voor Nepal gelijk aan de Ganges en daar ook in uit komt) om de crematie ceremonies te volgen. We hebben "geluk", niet bepaald het juiste woord, er komt een familie met een overledene aan voor de rituele wassing van de overledene. Hij/zij wordt op een talud gelegd met de voeten in het water van de rivier.  Daarna wordt het hoofd en de kleden besprenkeld met water uit de tempel. Wanneer het lichaam weer op de draagbaar is gelegd gaat het naar de houtstapel die al is voor bereidt. Daaraan gekomen wordt het lichaam er driemaal omheen gedragen en er op gelegd. Dit alles begeleid door een priester en de oudste zoon. Dan lopen de kinderen er drie keer omheen met het vuur en gooit de zoon het vuur op het lichaam. Zij worden dan van deze plek weg geleid en wordt het verdere ritueel door een professionele man tot een goed einde gebracht. In Varanasi hebben wij dit alles bewust niet gevolgd en we merken dat het ons meer doet dan onze twee mede reizigers. We lopen dan ook weg van dit tafereel maar net iets te laat. Eenmaal in de bus gaan we naar Bhaktapur. Dit is een van de drie steden die tegen elkaar aanliggen in Kathmandu Valley. Hier gaan we aan de oostkant naar binnen en lopen door het oude centrum naar de westkant van de stad. Ook in deze stad is elke pas de we zetten bijna een bijzonderheid. Ook hier zien we tempels en paleizen die soms meer dan 600 jaar oud zijn. We zien wederom te veel om op te noemen, we lopen bijna met het foto toestel vast aan ons hoofd. Steegjes waar je als westerling bijna dwars moet lopen zo smal, regelmatig bukken zo laag. Maar mooi, mooi, mooi waar je maar kijkt. Het is een erg waardevolle afsluiting van een in totaal erg indruk wekkende reis. Één die we een ieder (met een sterke maag) erg kunnen aanbevelen. En zoals de gids het heeft uit gelegd "het armst in dit land is de regering, alles wat je ziet is persoonlijk eigendom, en ja een paar echt arme mensen heb je in elk land".  Namasté Yolentha & André