Na een wat onrustige aankomst en dito nacht, zijn we vanmorgen maar even wat later aan het ontbijt gegaan. We hadden voor vandaag nog geen vast omlijnde plannen. Het leek ons beter om de ideeën die we hadden maar even te controleren bij de receptie van het hotel. Daar werd ons idd een negatief advies gegeven op een paar locaties die we in gedachten hadden, uiteindelijk bleef het oude shopping centrum Chandni Chowk naast het rode fort over.  De man achter de receptie bood aan een taxi te regelen voor 500 roepie heen en terug. Maar nee dat regelen we zelf wel even we lopen de deur uit en daar stopt de eerste taxi al voor onze neus. Even aangeven wat we willen en even onderhandelen, 500 roepie enkele reis!, ben jij mal, 300 max. En daar rijd de taxi zonder ons weg.  Geen probleem dan een tuk tuk, waaat  500 roepie? En een uur rijden. Oei idd het is gewoon 25 km verderop in de stad. Ja dat zijn we als Nederlanders niet gewend. Met zo'n afstand zijn wij alweer 6 dorpen verder. Dan maar terug naar het hotel en een taxi laten bellen. Binnen drie minuten meld de taxi zich. Oei oei oei wat een oud en smerig gevalletje (maar ook dat wendt ondertussen) de bestuurder heeft een fel rode tulband en we denken dat hij een Sikh is. Gek we merken op dat we veel hebben gehoord en geleerd over India en Nepal maar totaal niets over deze groepering. Ondertussen schommelen en slingeren we in dit gebakje tussen al het andere verkeer door, vlg ons hebben we Shiva en de zijnen op onze schouder zitten. Het OEI, OEF, gaat net goed, is nog niet uit de lucht of onze Schoemacher zit bij een stoplicht niet in zijn 1 maar in zijn achteruit en BOEM is ho, nu wel snel in zijn 1, een lachje en rijden maar weer. Verbouwereerd kijken we elkaar aan, maar ook naar buiten om te zien wie ons binnen de volgende 10 meter zou aanhouden. Maar niets van dat alles, alles blijft rijden en toeteren. Nu hadden we een soortgelijke ervaring ook al in Kathmandu gehad. We wilden/moesten daar nog even eten en Yolentha had al aangegeven meer dan genoeg km in de benen te hebben, maar het  kwam op dat moment ook met bakken uit de lucht ;-) .  In het donker een taxi aangehouden die nog kleiner was dan deze, één of ander Suzukitje. Door dat we allemaal een beetje nat waren, waren de ruiten in de bloedhete taxi zo beslagen. Meteen gingen de zijruiten naar beneden en was de broek van André in een oogwenk kletsnat. Met een sneltrein vaart naar de wijk Thamel gereden en in gereden, ook hier plots een schok en BOEM, hier heeft de taxi gewoon een voetganger aan gereden die ons vreemd genoeg lachend verder zwaait. (bikkels hoor die Nepalesen). Aangekomen in Chandni Chowk zijn we te voet verder gegaan de winkel straatjes in die soms niet meer als twee mensen breed zijn. Ook de diverse geuren komen ons weer bekend voor. We zijn weer in India. Nog wat rond lopen en wat snuffelen en......... Welke kant moeten we eigenlijk op.  Nu heeft André daar normaal onder Europese omstandigheden niet veel moeite mee. Maar hier zonder de stand van de zon en Kris kras al slingerend hield het ook bij hem even op. Maar geen nood riksja's genoeg. Maar nu blijkt weer dat niet iedere indiaan Engels spreek. Nu had onze taxi ons bij een (hoe kan het anders) bij een Sikh tempel uitgezet.  Maar ook zo'n ding kenden ze niet. Na heftige discussies en zo'n beetje de hele straat afgezet met al die riksja's die met elkaar in discussie gingen wisten ze het plotseling. Dus instappen en fietsen maar, maar wat we ook zagen en wat ze ook aan wezen niets kwam ons bekend voor! Weer afstappen, weer discussie, weer de straat geblokkeerd! Gelukkig hadden we ook een MD gezien en liep er iemand op straat die wist waar dat was. Dat weer aan de riksja's uit gelegd en omdraaien maar. Eindelijk kwam de Sikh tempel met MacDonald aan de overkant in zicht. Aansluiten meteen maar bij de Mac gegeten en onze taxi maar weer gebeld voor de terugreis naar ons hotel. Na wederom een spannende rit dit keer zonder problemen aangekomen. We gaan afsluitend nog een keer een kop koffie drinken in een koffie zaakje. Helaas gaan we ons nu definitief opmaken voor de terugreis. Vanavond krijgen we van de reisorganisatie nog een diner en dan worden wij naar het vliegveld gebracht. Nikki en haar moeder terug naar het hotel omdat zij pas later in de nacht vliegen. Ach eigenlijk ook best weer leuk om weer naar ons koude kikkerlandje terug tegaan.  Een land (NL) die we na deze 3 weken vol escapades (India & Nepal) weer meer weten te waarderen. Zelfs met alle problemen van dit moment een land waar het goed wonen is.  Tot gauw André en Yolentha.