De afgelopen dagen hebben we doorgebracht met de nodige struisvogel politiek. We wilden er nog niet aan dat het einde van de trip in zicht kwam. Dus hebben we ondertussen afgesproken dat we niet eerder over de terugweg praten dan strikt noodzakelijk. En vanochtend kwam daar dan toch t eerste moment.. Vandaag het eerste stukje terug. Vandaag vlogen we van Kathmandu in Nepal naar Delhi in India. En aangezien er toch een paar souvenirtjes gekocht zijn begint de worsteling met de koffer... Onder de 23 kilo.. Ohoh.. Yolentha neemt drastische beslissingen.. De schoenen die bij de crematoriums gedragen zijn en er van langs hebben gekregen van de modderige olifantenstaart blijven achter. Samen met de slippers die voor de vakantie zijn gekocht maar waar de zolen bijna onderweg gelopen zijn.. Zo druk bezig zit de prullenbak eerder vol dan de koffer. Alles in de koffer en dan hem op de weegschaal. 22 kilo.. Slik..  We hebben nog een klein uurtje over en gaan nog even naar de koffiebar. Wanneer we binnen komen hoeven we eigenlijk al niet meer te bestellen. Onze drankjes worden al gebracht. Er is wifi dus we whatsappen wat, checken Facebook en de site.. En de tijd is voorbij. Koffers pakken, en op naar het busje. Op het vliegveld nemen we afscheid van Prakash en Dipu. De gids en chauffeur. Na controle van koffer en inchecken gaan we wat eten in het restaurant. Om daarna de laatste Nepalese roepies aan een kop koffie uit te geven. Schrik niet Yolentha bestelt op deze momenten niets of een cooolllaaaa!!  De hele organisatie op dit vliegveld is op z'n zachts gezegd omslachtig en discriminerend. We worden 4 keer gefouilleerd op verschillende plekken (geen grapje!) en de tas wordt 3 keer doorzocht (ook geen grapje). Maar dan komt echt t ergste.. We worden gescheiden bij de "gate" mannen rechts en vrouwen links. We vermoeden dat dit wederom is om gefouilleerd te worden.. Wat ook waar is... MAAR eerst gaat t poortje voor de mannen open. Zij worden gecontroleerd en stappen de bus in. Wanneer deze nog niet half vol is vertrekt de bus en is het wachten op een nieuwe bus. Pas als de allerlaatste man opstaat en relaxed de bus in gaat, mogen de vrouwen. Die worden ook gecontroleerd en gaan de bus in. Deze wordt echter tot de nok toe vol gepropt, tonijn in n blikje heeft meer beweging en vertrekt dan ook naar het vliegtuig. Waar de meeste mannen inmiddels volledig geïnstalleerd zijn. Nou dit is toch wel veel gevraagd voor een geëmancipeerde vrouw uit de westerse wereld. Heel even schoot de gedachten door het hoofd dat dit ook zo gegaan is in de tweede wereld oorlog.. Mannen gescheiden van vrouw en kind.. Ok.. hele andere omstandigheden maar voor nu totaal niet meer van deze tijd! We hebben al vaker gezien en meegemaakt dat mannen werden voorgetrokken, maar dit is het toppunt! Na een goede vlucht landen we in Delhi. Door alle formaliteiten op het vliegveld, iets vertraging en het drukke verkeer van Delhi duurt deze reisdag bijna 8 uur, waarvan we een uur en een kwartier in de lucht hebben gezeten. Ongelofelijk! We komen aan bij het hotel waar we ook begonnen zijn. Na het inchecken, de spullen op de kamer gezet en even wat eten. Morgen helaas de laatste dag voordat de reis naar Nederland gaat beginnen.. Maar daar denken we de komende 24 uur nog even niet aan! Namaste André en Yolentha