Vanochtend vroeg uit bed omdat we vandaag een vol maar leuk programma hebben. We hebben er weer zin in! Nadat Yolentha de eerste avond is lek geprikt op het vliegveld begint ons ochtendritueel met de gebruikelijke hoeveelheid deet. (lees hier geen dieet) want ook vandaag is het ontbijt weer een gevecht van beperking, wat een keus. Na het ontbijt de bus in en gluren maar in Jaipur. Dit is de hoofdstad van Rajasthan wat weer uit 32 districten bestaat. Aan het hoofd van de stad staat, dan wel alleen nog maar seremonieel, een echte maha- radja. ( maha = groot, radja = koning) Als eerste gaan we het Amber fort. Dit moet voor Yolentha het hoogte punt van de dag worden. And so be it. Toen het fort in het zicht kwam begon de bus nog meer te stuiteren. Verbaast kijkt André naar rechts en ziet Yolentha stuiteren op de bank "heb jij al die olifanten gezien" deze kreet verklaart veel. Dat moest en nu blijkt zal het hoogte punt worden voor Yolentha voor vandaag. Binnen 15 minuten zaten we dus op een olifant omhoog naar het Amber fort. Hoe André op die olifant kwam kan hij zich niet herinneren. Alleen dat er telkens aan zijn arm getrokken werd met de opmerking "kom nou, hierheen". Wel over de olifanten rit lopen vandaag onze meningen wel uiteen. André had er na  250 meter wel 1000 roepie voor over om in de brandende hitte naar boven te mogen lopen. Er is geen bot in zijn lijf die niet zeer doet. Dit in tegenstelling tot zijn buurvrouw in het veel te kleine metalen kratje boven op de olifant. Yolentha gaat zelfs een vraaggesprek aan met onze olifanten bestuurder en kwam zo van alles te weten van die waggelende vleesberg. Gelukkig is het Amber fort meer dan de zelf kastijdende rit er naar toe waard. Het geeft ons een mooi beeld hoe in de jaren 1700 in deze regio de leidende klasse heeft geleefd. Op de weg naar "Pink Town" het meer oranje dan roze centrum van Jaipur komen we langs het kasteel van de wind. Dit ligt aan een drukke winkelstraat en heeft een piramide vorm. Het bestaat uit allemaal kleine kamertjes met uit marmer gemaakt gaas. Helemaal boven in zit de koningin en dan in rang naar beneden. Zo konden de dames een glimp van het dagelijkse leven opvangen zonder dat zij gezien kunnen worden. Onderweg naar het paleis in de stad ook nog even gestopt bij het waterpaleis. Dit is het zomerpaleis van de koning, op het water is het namelijk goed vertoeven bij een buitentemperatuur van zo'n 50 graden Celsius. Op de vraag van Yolentha aan de gids wat doet dan de rest van de mensen met die temperatuur zei hij "they pray: O God help me with this temperature". In het stadspaleis hebben we enkele dinastieen gezien vas heersers over Jaipur. Het ging van klederdrachten naar woonverblijven tot de meest gruwelijke wapens aan toe. Ook ontbraken de nodige foto's met het Engelse koningshuis niet. Het begon tijdens de historische wandeling menigeen op te vallen dat Yolentha wel erg veel interesse toonde voor de ventilatoren. Het ging zover dat zelfs de gids het in zijn verhaal met een glimlach op nam. In de trent van bla, bla, bla........... and for you lady a fan from Philadelphia. Deze museum ronde werd aansluitend opgevolgd door een wandeling door een lokaal winkelcentrum. Deze wandeling viel aanvangkelijk erg in de smaak bij André. Het is helaas met geen pen (toetsenbord) te beschrijven wat je daar allemaal ziet. Geen van de mensen die wij in Nederland kennen zou daar ook maar een eurocent hebben uitgegeven. Hierbij toch een kleine poging. Alleen al de combi van winkels een kruiden winkeltje naast een winkel met scootermotorblokken, een eetkraampje naast een winkel waar stoffen worden gekookt om te verven en ga zo maar door. Wat echter ook André zijn enthousiasme remde waren de geuren en geloof ons het waren NIET de kruiden. Af en toe passeerden we een (niet voor niets) leeg staand steegje. De lucht die daar vandaan kwam was die van wel 100 jaar tegen de muur aan zeiken. Over de nek gingen we van die lucht die zich gaande weg vermengt met die van kruiden en lokale baksels. Eindelijk, maar nu met wat slappe benen, weer terug naar de bus "airco frisselucht" safed by the bell. Op de terugweg naar het hotel komen we nog langs een erg bonte maar toch ook mooi start opstelling van een processie. Deze processietocht is ter ere van de geboortedag van Lord Krishna. Eindelijk het hotel in zicht, het einde van een drukke, erg drukke maar ook indrukwekkende dag. Namasté, Yolentha & André  P.S. Met de telefoons is ook iets raars. Allebei hebben we KPN maar de telefoon van Yolentha is morsdood en André kan gewoon sms'en! Er is nog een man met een Samsung en ook hij heeft geen bereik. Volgens André ligt het dus aan Samsung. Hierbij dus een note aan allen het ligt dus niet aan Yolentha dat sms berichten niet worden beantwoord. Oja het wifi netwerk laat ons ook in de steek helaas.