6:00 de wekker het wordt bijna gewoon het wakker worden om deze tijd. Opstaan, koffers inpakken, ontbijten, uitchecken en de bus in. Dit wordt zelfs bijna routine. We rijden naar het station van Agra en wachten op de trein van 8:15. Nu moet je weten dat ook dit wachten weer anders is als in ons beschaafde Nederlandje. Hier gaat het wachten gepaard met vele klanken en geuren. Er wordt al gauw wat zenuwachtig heen en weer geschuifeld door wat dames uit de groep waar onder Yolentha. Zij hadden in deze ongelofelijke "dikke" lucht toch wel last van een vervelende "ondergeur". Deze werd algauw in kaart gebracht door een van de mannelijke groepsleden. Met de opmerking:  "moet je hier eens tussen de rails kijken".  Nu is het André meestal niet gauw te gek, maar wanneer mensen in de hoeveelheid van minstens 5 olifanten hun behoefte uit de trein laten vallen ter hoogte van een perron, loopt zelfs André een blokje om. Onze reisleider had ondertussen al uit gelegd dat het niet om een standaard trein gaat waar er duizend van in India rijden. Maar om een iet wat luxere variant en niets was minder, waar we hadden een kaartje met stoelnummer en de coach was gekoeld. Geweldig.  Ook werd er net als in een vliegtuig een ontbijt geserveerd met vruchtensap en meer erg luxe voor een trein. De rit duurt al met al zo'n 2:30 uur en kent slechts 2 stops. Bij een van deze stops een harde knal en al onze koffers waren van elkaar de hal in gegleden. Snel weer een beetje opstapelen voordat ze een andere eigenaar krijgen. Eindstation voor ons was Jhansi nog wel een redelijk grote stad. Deze stad staat bekend om zijn bijdrage van goede krijgers aan het leger in de tijd van de koningen, maar ook nog in deze tijd. Van Jhansi met een "nieuwe" zeg maar liever andere bus naar Orrcha voor de lunch en een stadstour. Het eerste wat ons opvalt als we met zijn allen uit de bus gestapt zijn in Orrcha is dat er geen zwerm bedelaars en verkopers om ons heen lopen. Tot nu toe hebben we daar in dit blog nog niet veel aandacht aan besteed maar dit is hier in India echt niet te filmen. Onze groep van maar 10 man krijgt meestal het dubbele maar soms 3x zijn omvang als we zijn uitgestapt. Het maakt echt niet uit waar, wanneer of hoelaat. Dit fenomeen, de prijs voor het eten en de "tips" zijn duidelijk de 3 minste onderdelen van deze reis. Van bemoeienis met de laatste twee heeft Yolentha (naar haar eigen zeggen voor de "gezondheid" van de inlanders) dan ook graag afstand gedaan. Hier in Orrcha dus niets, gewoon onwennig stil om ons heen zelfs toen we door de "winkelstraat" liepen. Ook nu weer een mooie ruïne bezocht met wel 500 jaar oude fresco's in redelijke staat. Men zegt de best bewaarde originelen van India. De gids maakt een opmerking over een aantal restaurants en hun vermelding in lonely planet. Prompt valt het Yolentha op dat er bijna op elk bezet tafeltje zo'n gids ligt hetgeen ze dan ook lachend André komt vertellen. (moet je hier zien, moet je daar zien) Na de lunch in dit dorp weer de bus in. Volgens ons hebben we een dag of wat geleden gemeld dat het bus rijden er bijna opzat. Nou dat hebben we geweten, deze reis was er een die zo in het boekje kan worden bij geschreven. Maar 159 km met de lieve reistijd van 6 hele uren spant deze de kroon van alle busrij dagen. Eindelijk toch aangekomen in Khajuraho, met zijn allen gegeten en naar bed. Er was er geen die niet wat verreist was. Namasté Yolentha & André