5:30 wat nu weer! Oooh ti's de wekker. Dan plots nog meer lawaai. Het dringt tot Yolentha door dat het nu Taj Mahal dag is. Wat moet ik aan, is het niet te bloot,  zou ik hiermee naar binnen kunnen, wat doe ik met mijn haar, schijnt de zon wel??? En dat om 5:30 in je vakantie. Zoals jullie kunnen raden heeft André dit eerste stukje geschreven. Maar nu ik dit allemaal lees zal ik de rest is op mij nemen. Het is inderdaad waar dat ik blij op stond. De gedachte dat ik vannacht op zo'n korte afstand van de Taj Mahal had geslapen maakte dat ik erg blij wakker werd na deze korte nacht. Tenslotte was de reis hierom begonnen. Op het lange wensenlijstje van ooit nog te doen, kon vandaag wat worden afgestreept.  We stappen om 6 uur in de bus en na een kort ritje moeten we overstappen op een ander busje. We krijgen een kartonnentasje met de Taj Mahal erop waar een flesje water en schoenhoesjes inzitten. Vanwege strenge veiligheidsmaatregelen mag er eigenlijk niets anders mee dan alleen de camera's. Zodra we de bus uitstappen de gebruikelijke verkopers en bedelaars als een zwerm bijen achter ons aan. Door poortjes en gefouilleerd.. Bijna nog zwaarder beveiligd dan het vliegveld..  En dan nog een stuk lopen door prachtige poorten, gebouwen en aangelegde tuinen maar eigenlijk kon Yolentha dat allemaal gestolen worden en zou ze het liefst een sprintje trekken (ja zelfs in deze vochtige hitte) om HEM eindelijk te zien.. Maar wachten wordt ook hier beloond en zodra we de poort doorlopen zien we de Taj Mahal liggen.. Wow! Adembenemend! We maken de gebruikelijke foto's van een afstand, foto terwijl Yolentha zit op het "Diana-bankje" en lopen dan naar binnen waar het graf is van de Maharadja en zijn vrouw. Eenmaal buiten nog naar de (minder bekende, maar niet minder mooie) bijgebouwen. En dan gewoon even zitten en alle indrukken binnen laten komen.. Wow! Dit is het moment, hij kan van het lijstje.. Zo meer dan de moeite waard.. Schiet mij maar lek.. Mooier dan dit wordt het niet.. En dan.. Tijd om te vertrekken.. Helaas.. Aan alles komt een eind.. Op naar het volgende hoogtepunt.. Onderweg komt de handelaar in Yolentha naar boven. 5 foto's voor 400 roepie (ca 6 euro).. Niks ervan 5 voor 100 roepie (ca 1,50 euro) Mensen in de groep lachen haar uit.. Dat lukt je nooit.. Wij liepen weg.. En ja hoor vlak voordat we de bus in stappen.. 100 roepies betaald voor 5 foto's.. Huppa! Terug naar het hotel om op te frissen. De luchtvochtigheid is inmiddels zo hoog dat de haren net zo nat zijn als na een goede douchebeurt. En ontbijten. Dan op naar het Agra fort. We hebben al vaker een fort bekeken maar die zijn allemaal van rood zandsteen. Deze was een combi van dat rode zandsteen en wit marmer. Erg mooi. Gisteren waren we in Farahpur Sikri daar woonde de Maharadja. Deze Maharadja smeet met geld door onder andere de Taj Mahal te bouwen. Aan de andere kant van de oever wilde hij een zelfde Taj Mahal bouwen maar dan in het zwart. Daar heeft zijn zoon een stokje voor gestoken en hij heeft zijn vader gevangen genomen. Nou ja een soort van huisarrest. Hij moest toen naar Agra fort waar wij vanochtend zijn geweest. Hier leefde hij met zijn 303 vrouwen waarvan er 3 ook echt zijn vrouw waren. De belangrijkste en zijn favoriete vrouw schonk hem 14 kinderen waarvan er 7 zijn overleden. Bij het krijgen van het 14e kind is zij overleden op jonge leeftijd. (14 kinderen in 18 jaar.. Dus...) Voor haar is de Taj Mahal gebouwd. De zoon die zijn vader gevangen heeft gezet heeft ook zijn vader daarbij laten zetten tegen de wens van zijn vader in. Alles is dan ook symmetrisch behalve de graftombes. De vrouw ligt keurig in het midden en hij ligt er zo schuin naast omdat t eigenlijk niet de bedoeling was dat hij daarbij zou komen te liggen. Zo jullie geschiedenislesje weer gehad! Wij hebben een middagje vrij program dus lekker bijkomen en slenteren! Namasté André en Yolentha